Nieruchomości we Francji: zakup i wsparcie transakcji

Główny koszt przy zakupie to opłaty notarialne: około 7–8% na rynku wtórnym i 2–3% przy nowym budownictwie. Corocznie — taxe foncière.

Główną pozycją są tak zwane opłaty notarialne (frais de notaire): około 7–8% na rynku wtórnym i 2–3% przy nowym budownictwie. Samo wynagrodzenie notariusza to jedynie 10–15% tej kwoty, reszta to podatki i opłaty na rzecz państwa. Prowizja agencji we Francji jest zwykle już wliczona w cenę ofertową — sprawdź sformułowanie w ogłoszeniu. Co roku właściciel płaci taxe foncière. Stawkę ustala gmina i nie ma jednolitej normy krajowej: dla mieszkania w Paryżu to orientacyjnie 800–1 200 euro rocznie, dla mieszkania na prowincji 1 200–2 000 euro, dla domu poza miastem 800–2 500 euro.

1. Oferta zakupu i podpisanie umowy przedwstępnej (compromis de vente). 2. Ustawowy termin do namysłu dla kupującego mieszkanie — w jego trakcie można odstąpić bez strat. 3. Obowiązkowe ekspertyzy techniczne, które zapewnia sprzedający. 4. Przygotowanie transakcji przez notariusza: prawa, obciążenia, prawo pierwokupu gminy. 5. Podpisanie aktu końcowego (acte de vente) i rozliczenie przez rachunek notariusza. Transakcja trwa zwykle dwa–trzy miesiące, głównie z powodu weryfikacji notarialnych. Możliwe jest pełnomocnictwo.

Jeden z najbardziej otwartych rynków Europy dla nierezydentów: do 70–80% wartości. Wkład własny 20–30%, dla obywateli spoza UE 30–40%.

Zakup nieruchomości we Francji nie daje prawa pobytu i nie jest podstawą do wizy. Własne mieszkanie ułatwia uzyskanie długoterminowej wizy „gościa” — wymaga ona potwierdzonego dochodu i zobowiązania do niepodejmowania pracy we Francji — ale samodzielnie podstawą nie jest. Posiadanie nieruchomości nie tworzy rezydencji podatkowej, jednak dochód z najmu oraz — po przekroczeniu progu — podatek od majątku nieruchomego IFI są należne we Francji niezależnie od rezydencji.

Kredyt jest tu narzędziem roboczym, a nie wyjątkiem: stawki dwudziestoletnich kredytów o stałym oprocentowaniu w połowie 2026 roku mieściły się w przedziale 3,2–4,0% dla rezydentów o mocnym profilu i 3,6–4,6% dla nierezydentów. Przy zakupie kilku nieruchomości albo z partnerami często wykorzystuje się strukturę SCI — rodzinną spółkę do posiadania nieruchomości. Jej skutki podatkowe zależą od Twojej rezydencji i wymagają odrębnej kalkulacji.

Co uwzględnić: — najem krótkoterminowy w Paryżu i wielu miastach jest ściśle regulowany: wymagana jest rejestracja i przestrzeganie limitu dni; — obowiązkowe ekspertyzy pokazują stan nieruchomości, ale nie zastępują własnych oględzin; — gmina może mieć prawo pierwokupu, co wydłuża transakcję; — podatek IFI naliczany jest od majątku nieruchomego po przekroczeniu progu wartości, także nierezydentom. Dane zweryfikowane we wrześniu 2026 roku. Progi, stawki i warunki programów się zmieniają — przed transakcją potwierdź aktualne wymogi u prawnika w kraju zakupu.